Wyróżnia się cztery rodzaje parkietów. Na wygląd wszystkich wpływa rodzaj surowca (drewna) oraz jego klasa. Klasa drewna pośrednio jest oznaczeniem jego jakości, choć eksperci bronią się, że mówi ona jedynie o wyglądzie, jednolitości barwy i usłojeniu. W powszechnym obrocie na pięć klas najczęściej spotkać można deski i klepki trzech pierwszych kategorii.
Klasa I podłóg drewnianych oznacza, że w materiale nie ma sęków. Usłojenie jest równomierne i prostoliniowe, a barwa jednolita. Podłoga z klepek II klasy ma widoczne ślady sęków o średnicy do 6mm. Barwa jest prawie jednolita, choć mogą występować minimalne różnice. Słoje są pofalowane i lekko zakrzywione. Parkiety z drewna klas III-V mają ślady sęków przekraczające 6 mm średnicy. Barwa i usłojenie mogą się różnić na każdym elemencie.
Starte klepki z widocznymi ubytkami można odnowić. Cyklinowanie polega na wyczyszczeniu drewna ze starego lakieru, uzupełnieniu ubytków specjalną gładzią będącą mieszaniną żywicy i trocin oraz nałożeniu nowego lakieru i wosku. Niedoskonałości parkietu może zatuszować też wykładzina.
Alternatywa dla podłóg parkietowych są panele. Są łatwe w montażu i brak konieczności wykończenia jak w przypadku parkietu tradycyjnego.
Każda deska podłogowa zbudowana jest z trzech warstw: wierzchniej, środkowej i spodniej.